Istoričar Ković, koji je u martu na putu da održi predavanje u Istočnom Sarajevu, vraćen sa granice pod obrazloženjem da je “prijetnja za bezbjednost BiH”, rekao je za Srnu da je zabrana njegovog ulaska sasvim očigledno bila demonstracija sile političkog Sarajeva i pokazatelj da se Republici Srpskoj uvodi zabrana slobode misli i govora.

“Prema mom mišljenju, to je i demonstracija sile prema Republici Srpskoj, a u isto vreme signal realnog uticaja Republike Srpske na politički život u BiH i naročito na bezbjednosne službe koje su zabranile moj ulazak u BiH”, istakao je Ković.

Ković je naveo da on i njegov advokat iz Republike Srpske, prikupljaju podatke i u prepisci su sa organima vlasti u Sarajevu, jer je to sve što može da učini kao građanin.

“Jasno je da su prekršili zakon BiH zakon o strancima i jasno je da nisu postupali po zakonima BiH, osim toga, prema Ustavu BiH garantovana je sloboda misli i govora”, dodao je Ković.

Prema njegovim riječima, ispostavlja se da u Sarajevu, postoje ljudi koje zakoni ne zanimaju i da očigledno slušaju naloge nekoga koga zakoni BiH ni po čemu obavezuju.

Ković je rekao da je “ironija istorije” to što mu je ulazak u postojbinu njegovih predaka zabranio čovjek za koga je “teško utvrditi je li ili nije diplomirao”.

“Dobio sam informacije da je šef Obavještajno-bezbjednosne agencije /Mehmed Osmanagić/ čovjek protiv koga se vodila istraga zbog falsifikovanja diplome, za koga je teško utvrditi je li ili nije diplomirao. Da doživim da mi neko takav zabrani ulazak u BiH, odakle je moja porodica po majci potiče, i da ne mogu da posetim grobove svojih predaka koji su stradali u genocidima u dva svetska rata, i da mi to zabrani narečeni gospodin po nečijim savetima – to je ironija istorije”, dodao je Ković.

On je naglasio da to prima sa mirom, jer zna da nije ni prvi Srbin ili srpski istoričar koji je izložen progonu u BiH, niti će biti jedini.

“Ovo što ja doživljavam nije ništa u odnosu na ono što preživljavaju svakog dana moja braća u Republici Srpskoj i moje kolege kako danas, tako i u toku cele svoje istorije”, rekao je Ković, koji se bavi istraživanjem međunarodnih odnosa i istorije političkih ideja s kraja 18. i početka 20. vijeka.

Ković je ukazao da na tribinama nastoji da govori o onome što dobro zna, a to je istorija, ali da kada se govori o istoriji, ne može da se ne govori i o sadašnjosti i ukazuje da je teško razmišljati o tome šta je to što je nekome u Sarajevu moglo da zasmeta u onome što je izgovorio.

“Najveći genocid u istoriji sveta počinjen je nad starosedeocima američkog kontinenta, tako da naravno da poredim američke napade i agresije, sa onim što su SAD učinile srpskom narodu u Krajini, ne samo u bivšoj Republici Srpskoj Krajini, nego i o Krajini u BiH, i naravno da poredim to što su radili sa onim što su radili Srbima na Kosovu i Metohiji”, dodao je Ković.

Prema njegovim riječima, Srbe na Kosovu i Metohiji drže u getoima po sličnom modelu kako drže starosjedioce američkog kontinenta u rezervatima.

Ković je podsjetio da Anglosaksonci imaju dugo kolonizatorsko iskustvo i ocijenio da sada na srpskom narodu pokušavaju da primijene modele koje su primjenjivali u Indiji, na Filipinima i na američkom zapadu.

“Ali, mi smo Srbi, ne ide to tako sa nama, nikada nije moglo, a neće moći ni u budućnosti. I, mi nismo starosedeoci američkog kontinenta, postoje neke velike supersile koje su vrlo zainteresovane za naš opstanak, tako da mi u ovoj borbi nismo sami, i svi to dobro znamo. Mislim na Rusiju pre svega, ali i na Kinu”, rekao je Ković.

On je dodao da je duboko zahvalan na tome što su se, kada se dogodila zabrana, o tome oglasile sve ličnosti od formata i značaja u Republici Srpskoj i da vjeruje da je bilo pokušaja da se nešto učini, kao i da mu iz Srpske stiže “ogromna i snažna podrška omladinskih udruženja”.

Ković je rekao da su u Beogradu o ograničavanju njegove slobode kretanja javili svi značajniji mediji, ali da se iz vlasti “niko nije oglasio”.