Foto: Medija centar Beograd

Anđelković je upozorio da su pritisak na Srpsku pravoslavnu crkvu /SPC/ i srpski narod kulminirali sa opasnošću od ubrzane metastaze istog procesa preko granica Crne Gore.

On je ukazao da je ideja da crnogorski zakon o konfiskaciji svetinja i imovine SPC preuzmu Zagreb i Priština, te da tako u par koraka Srpska crkva na nekadašnjem prostoru Jugoslavije bude svedena na Srbiju i BiH.

Anđelković je istakao da se tu ne bi stalo sa razaranjem srpstva, te da se tome najodlučnije moraju suprotstaviti Srbija, Republika Srpska, Srbi u Crnoj Gori i drugim zemljama našeg okruženja, SPC i sve naše nacionalne institucije.

“Nema više mesta vrdanju, neaktivnosti, svađanju. Ko tu ne bude radio za naciju kako valja – veleizdajnik je! Borba za naciju podrazumeva i ozbiljan napor kako bi se raznim medijskim psima i svima drugima koji izazivaju razdor stavile brnjice, ili, ako to nije moguće, da oni budu vidljivo odbačeni i osuđeni baš od onih koji su ih prethodno hranili. Šta je bilo – bilo je, postupe li sada odgovorno, uverili bi nas da ne pričaju samo isprazne priče o potrebi nacionalne sloge te da su stvarno spremni da se usredsrede na borbu sa antisrpskim režimom u Crnoj Gori”, rekao je Anđelković.

On je izrazio nadu su sada svi ozbiljni faktori u SPC i Srbiji istinski postali svjesni ne samo opasnosti situacije u kojoj se nalaze Srbi već i spremni da se u skladu sa njom postave.

“U takvim okolnostima samo nam fale srpsko-srpski ratovi u okviru crkve kao i između njenih delova i državnih struktura. Nadam se da je stvarno utemeljen, a ne pozerski pušten u opticaj, utisak da je svest o tome konačno preovladala među našim svetovnim i crkvenim ‘velikašima’ i da će se uzdržati od međusobnih sukoba bar dok veliki požar ne utihne”, naveo je Anđelković.

Dok deklarisani srpski narod u Crnoj Gori, ali i nemali dio opredjeljenih Crnogoraca ipak svjesni svojih srpskih korjena i uz to vjerni pravoslavnoj baštini – svi sabrani oko Srpske pravoslavne crkve – brane srpske svetinje i ugrožene identitetske temelje, kaže Anđelković, pojedinci iz Srbije okupljeni prije svega oko nekoliko marginalnih sajtova, vode najprljaviju moguću kampanju protiv mitropolita crnogorsko-primorskog i, nerijetko, generalno svega povezanog sa Crnom Gorom.

On je u autorskom tekstu za “Pečat” naveo da mitropolita Amfilohija /Radovića/ optužuju za sve i svašta, /kroz to blato nema smisla ići što ne znači da mitropolit nije pravio greške u odnosima sa Podgoricom, ali dok krvoločni vukovi zavijaju nije vreme ni za normalne kritike/, a Crnogorce namerno guraju od srpstva”.

Anđelković je dodao da tu prljavštinu, plasiranu uglavnom preko nebitnih medija u Srbiji, sistematski i sa radošću preuzimaju crnogorska režimska sredstva dezinformisanja, te je koriste za stvaranje zabune pa i razdora među pripadnicima srpskog naroda, što bi trebalo, kako se nadaju, prije ili kasnije da rezultira njegovom parališućom demoralisanošću.

“Cilj im je da Srbe u Crnoj Gori uvere u to da je Beograd od njih digao ruke, da ako oni i veruju Amfilohiju /koga blate na druge načine i sami ti crnogorski režimski jurišnici/ ‘shvate’ da je on u nepomirljivom sukobu sa zvaničnom Srbijom /bilo zato što je on u nju totalno razočaran ili što je ona njega odbacila/, da bez obzira što se požrtvovano drže srpstva u Srbiji mnogi u njih sumnjaju.

S druge strane pronalaze i one koji do besvesti ostrašćeno odapinju strele na državni vrh u Beogradu i to onda crnogorski propagandisti sladostrasno plasiraju sa idejom da njega i deo javnosti Srbije što više revoltiraju. Tako se produbljuju srpske svađe”, ukazao je Anđelković, naglasivši da je sve to veoma opasno jer cijela negativna priča ima izvjestan osnov – ni približno onako maligne prirode kao što pesimistima djeluje, ali ni nebitan kao što pomišljaju optimisti.

On je ocijenio da “među onima koji u navedenom učestvuju ima korisnih /za antisrpsku stvar/ idiota, kojima je neko usadio u glave nakaradne ideje”, a među njima su “reketaši” i jasno profilisani lobisti.

Uz one koji u tom svojstvu rade za Mila Đukanovića, a njima je preplavljena Srbija, dodao je Anđelković, tu su i eksponenti nekih struja unutar američke duboke države.

“Koliko god da sam bio i ostao kritičan prema politici SAD prema nama, svakako sam sada daleko od toga da ustvrdim da protiv nas u vezi sa sudbinom SPC u Crnoj Gori sistematski radi njihova administracija. Štaviše, čak mislim da se Đukanović sa svojom klikom lažno zaklanja iza Vašingtona. Pušta glasine da mora ono što zapravo hoće da radi protiv srpstva i SPC. No, to ne znači da neki u američkom sistemu, u SAD ali i na lokalu kod nas, ne deluju protiv naših interesa. To objašnjava i učešće u prljavoj kampanji kojom se bavimo nekih ovdašnjih američkih piona”, istakao je Anđelković.

On je ocijenio da mora pažljivo da se detektuje i izbjegne neselektivno reagovanje i da se otvori generalizovan front prema SAD.

“Tako nešto bi nas skupo koštalo, a to, siguran sam, i hoće naši regionalni neprijatelji. Oni osećaju da nemaju američku podršku kakvu su imali ranije i sada nastoje da to nadomeste našim uvlačenjem u paklenu igru. Đukanovićev kriminalno-politički kartel, sarajevski hegemonistički krugovi, prištinska narko-politička elita znaju da ako ostanu prepušteni sopstvenim snagama, gube svaku šansu da nas poraze.

Da se to ne bi desilo, upinju se direktno i preko svojih prijatelja u redovima američke ‘duboke države’, da SAD ubede da Rusi pokreću /ili su već otpočeli/ veliku balkansku ofanzivu a da su SPC, srpski političari van Srbije ali i mnogi u njenim strukturama, eksponenti ruske meke moći. Ni jedno ni drugo nije tačno, ali istina u politici često nije važna. U tom svojstvu kao ruske eksponente stigmatizuju i mitropolita Amfilohija /dok ga suprotno tome u srpskoj javnosti predstavljaju kao da je prozapadni vladika/ i još više episkopa Irineja /koga širenjem glasina među Srbima opet prikazuju kao Cincarina nezainteresovanog za srpsku sudbinu i agenta uticaja Vaseljenske patrijaršije/”, naglasio je Anđelković.

On je naveo da se plasira priča da su ti i neki drugi crkveni velikodostojnici i pro-Rusi i anti-Rusi, i srpski nacionalisti i anti-Srbi.

“Sve po potrebi antisrpskih propagandista i nema veze što izgleda šizofreno. Tako je kako je ali je veoma opasno da naša javnost na to naseda, odnosno da oni unutar SPC koji se ne vole, nastave da daju argumente za prljave rabote koje, kako je planirano, našoj crkvi i narodu treba da dođu glave. A da je baš to cilj, potvrdio nam je ovih dana i šef crnogorske ‘udbaške’ sekte Mihailo. Na kraju jednog intervjua za neki medij iz Hrvatske, poručio je vlastima te zemlje da one imaju pravo da formiraju tzv. ‘Hrvatsku pravoslavnu crkvu'”, zaključio je Anđelković. 

POSTAVI ODGOVOR

Komentar
Ime